پنجشنبه, ۲۸ تیر, ۱۳۹۸

منوچهر احترامی در تیرماه سال 1320 در یکی از محلات شرق تهران به دنیا آمد. پدرش کارمند بود و مادرش از خاندانی روحانی و خواهر آیت الله علامه میرزا ابولحسن شعرانی،عالم روحانی شهیر بود. منوچهر اولین فرزند خانواده بود و یک برادر و یک خواهر کوچکتر از خود داشت.

پنجره ی آشنایی او با ادبیات، مشاهده و مطالع دیوان غزلیات سعدی بود که باعث شد اولین شعر زندگی اش را نیز بسراید. از آن به بعد با علاقه ای فراوان شروع به سرودن شعر و نوشتن قطعات ادبی و قصه کرد. اما احترامی طنزنویسی جدی را در سال 1337 و با فرستادن یک اثر طنز برای مجله ی توفیق آغاز کرد.

طنزنویسی مطبوعاتی احترامی و همکاری اش با توفیق ازسال 1343 کم رنگ شد، که البته سفر چند سال او به یزد نیز در این امر بی تأثیر نبود. او پس ازتوقیف محل توفیق در سال 1350 از عرصه طنز مطبوعاتی فاصله بیشتری گرفت و همکاری خود را با رادیو-تلویزیون به طور جدی تر دنبال کرد و در این سال ها برای یک برنامه طنز 48ساعته که در دو روز پایانی هفته اجرا می شد طنز می نوشت. وی پس از انقلاب در دو نشریه «رفتگر» و «آهنگر» به قلم زنی و طنز نویسی پرداخت. در دهه شصت و همزمان با فترت مطبوعات طنز، به طور جدی تر به نوشتن برای کودکان روی آورد که حاصل آن مجموعه اشعار کودکان حسنی(از جمله«حسنی نگو یه دسته گل»و«حسنی ما یه بره داشت») است که با استقبال بینظیر کودکان و پس از آن کتاب سازان و کتاب دزدان قرار گرفت!

احترامی با انتشار مجله گل آقا به جمع گل آقاییون پیوست و از مردادماه 1372 نیز نوشتن «جامع الحکایات» را که نقیضه ای بر حکایت نویسی به زبان قدیم بود،در هفته نامه گل آقا آغاز کرد. همچنین «وقایع نویسی» را نیز با گوشه چشمی به طنز رسانه ای داشته است که نگارش فیامنامه «دندون طلا» یکی از آنهاست. در این سالها علاوه بر طنزنویسی، تحقیقات گسترده ای نیز انجام داد، که حاصل یکی از آنها کتاب «طنز در ادبیات تعزیه» است که مدت هاست به طبع رسیده ، اما به دلایل نامعلومی اجازه انتشار نیافته است. او در نگارش طنز در انواع قالب ها و سبک های نظم و نثر،توانا بود و در شعر(کلاسیک،شعرنو،شعرسپید،شعرعامیانه و …) در نثر(نثر کلاسیک،داستان کوتاه و…) آثار طنز آمیز متعددی از خود برجای گذاشت.در زمینه ادبیات کودکان(طنزوجدی) نیز آثار متعددی نوشته است وی به جرأت می توان او را جدی ترین طنز پرداز کودکان و نوجوانان به شمار آورد.

منوچهر احترامی، با اینکه با توجه به حجم کارهای منتشر شده و نشده اش،از پرکارترین طنز نویسان معاصر بود، اما هیچگاه به ورطه ی خطرناک انبوه سازی وارد نشد و سطح کیفی آثارش را در حدی بالا نگه داشت. وسعت دانش ادبی و طراوت ذوق او، آثارش را به نمونه های عالی طنز مطبوعاتی بدل ساخته است. او همچنین در تنوع قالب ها (علی الخصوص قالب های نقیضه ای و نظیره ای) از سرآمدان طنز معاصر فارسی است. احترامی هیچگاه ازدواج نکرد. او پس از شدت گرفتن بیماری مادرش، پرستاری او را بر عهده گرفت و خود را وقف نگاهداری از او کرد. عاقبت در شامگاه 4شنبه 22بهمن ماه 1387 بر اثر عارضه قلبی،که سالها احترامی را آزار داده بود، او را از دوستان و دوستدارانش گرفت و آخرین بازمانده از نسل بزرگان طنز مطبوعاتی را راهی خان ابدی کرد.

آثار دیگر منوچهر احترامی

کتاب طنز 6

خروس نگو یک ساعت

خرس و کوزه عسل

حسنی نگو یه دسته گل:قصه ای به شعر کودکانه

حسنی ما یه بره داشت

دزده و مرغ فلفلی

زنبورها به دنبال شما

جای پای گرگ

پرپرزنان میرم سفر

ببین شنا چه آسونه

ای خردمند عاقل و دانا- قصه موش و گربه برخوانا

آی قصه قصه قصه نون و پنیر و پسته

گربه من نازنازیه همش به فکر بازیه

 

برچسب ها: , , ,

مطالب مرتبط

0 نظرات

ارسال نظر

درباره خانه فرهنگ و هنر آفرین

خانه فرهنگ و هنرآفرین با شعار ، “آفرین بر کودک دیروز، امروز و فردا” قصد دارد تا با استفاده از تجربیات خردمندان و پیشکسوتان و با‌ پرورش استعداد های سرشار فرزندان این سرزمین زمینه‌ی رشد و بالندگی را در عرصه فرهنگ و هنر کودک و نوجوان فراهم آورد.